“BELKİ ONLARCA MEKTUP YAZDIM, HİÇBİRİNİ GÖNDEREMEDİM”

Tahmilci, mektubuna Özalper’e “Sevgili kıymetlim, canım başkanım” sözleriyle seslenerek başladı. Daha önce defalarca mektup yazmaya çalıştığını ancak duygularını kelimelere dökmekte zorlandığını belirten Tahmilci, “Belki onlarca mektup yazdım sana. Hiçbirini gönderemedim. Çünkü sana söylemek istediklerim kelimelere sığmadı” dedi.

Özalper’i her gün düşündüğünü anlatan Tahmilci, sabah uyandığında, gün içinde duyduğu bir cümlede, bir şarkıda ya da küçük bir anıda arkadaşını hatırladığını ifade etti.

“SENİ KENDİ KIZIMDAN HİÇ FARKLI GÖRMEDİM”

Özalper’in uzun yıllar önce öğrencisi olduğunu hatırlatan Tahmilci, zaman içerisinde öğretmen-öğrenci ilişkisinin çok güçlü bir dostluk ve aile bağına dönüştüğünü anlattı.

Tahmilci mektubunda, “Sen benim için hiçbir zaman sıradan bir öğrenci olmadın. Yıllar içinde o bağ başka bir şeye dönüştü. Sen benim çok sevdiğim, çok kıymet verdiğim, kendime çok yakın hissettiğim bir insan, bir dost oldun. Hatta zamanla seni kendi kızımdan hiç farklı görmedim” ifadelerine yer verdi.

Özalper’e duyduğu sevginin bir anne yüreğinin çocuğuna duyduğu sevgiye dönüştüğünü belirten Tahmilci, “Sen benim için ailemdensin. Kalbimde çok özel bir yerin var” dedi.

“KADINLAR SENİN YOKLUĞUNU HİSSEDİYOR”

Özalper’in yokluğunun Manisa’daki kadınlar açısından da hissedildiğini ifade eden Tahmilci, mektubunda kadınların siyasetteki sesi ve görünürlüğüne dikkat çekti.

Tahmilci, “Kadınların kıymeti, sesi ve görünürlüğü azaldı. Kadınlar seni arıyor, senin yokluğunu hissediyor. Sanki kadınlar biraz öksüz kaldı. Senin varlığın kadınlara güç veren, onları görünür kılan, seslerine ses katan bir şeymiş” sözleriyle duygularını dile getirdi.

“BEN BURADAYIM KIYMETLİM”

Mektubunun en dikkat çeken bölümünde Özalper’e yalnız olmadığını söyleyen Tahmilci, “Ben buradayım kıymetlim. Seni unutmadım. Seni yalnız bırakmadım. Ve bırakmayacağım” ifadelerini kullandı.

Özalper’e umudunu kaybetmemesi çağrısında bulunan Tahmilci, yeniden yan yana gelecekleri günü beklediğini belirterek, “Bir gün yine yan yana oturacağız. Bir çay içeceğiz. Uzun uzun konuşacağız. Belki de önce birbirimize sarılacağız ve o an hiçbir kelimeye ihtiyaç duymayacağız” dedi.

Tahmilci mektubunu şu sözlerle tamamladı:

“Seni çok seviyorum. Bu sevgi, yılların içinden geçerek bugünlere geldi. Ve hiçbir kapı, hiçbir duvar, hiçbir mesafe bu bağı değiştiremez. Mektuplarımı yırtmış olabilirim. Ama seni yüreğimden hiç silemedim.

Seni düşünen, seni seven ve seni bekleyen
Gülbahar.”